Idąc dalej ulicą Grodzką, mija się ewangelicki kościół św. Marcina wzniesiony w XVII w., niewielki XIV-wieczny kościółek św. Idziego i budynek Arsenału z czasów Władysława IV.
Stamtąd widać już potężny Wawel, do którego można dojść także, zbaczając z Grodzkiej na prześliczną ulicę Kanoniczą, ustrojoną wspaniałymi kamienicami.
Na Wawelskim Wzgórzu kroki same kierują się w stronę katedry św. Wacława i św. Stanisława bpa. Ta najważniejsza w mieście świątynia, w której spoczywają szczątki św. Stanisława bpa oraz wielu polskich monarchów, wieszczów i bohaterów narodowych, m.in. Kazimierza III Wielkiego, Władysława II Jagiełły, Zygmunta I Starego, Stefana Batorego, Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Tadeusza Kościuszki, Józefa Piłsudskiego stanęła w XIV w., na miejscu 2 wcześniejszych kościołów: przedromańskiego z początku XI w. i romańskiego z przełomu XI i XII w.
Ma ona kształt trójnawowowej bazyliki z transeptem, 3 wieżami i prostokątnym prezbiterium oraz obejściem. W XIV i XV w. obudowano ją kaplicami, z których większość później przebudowano w renesansowym i barokowym stylu.
Najsłynniejszą wszelako kaplicą katedry jest kaplica Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny wzniesiona w latach 1519-33, nazywana Kaplicą Zygmuntowską, jako że zbudowano ją z polecenia króla Zygmunta I Starego. Na tle pozostałych kaplic, z zewnątrz wyróżnia ją bardzo kopuła pokryta złoconą łuską.
Kaplica została wykonana wg projektu Bartolomeo Berecciego i uważana jest za absolutne arcydzieło renesansowej sztuki. Stała się zresztą pierwowzorem dla wielu późniejszych kaplic grobowych w Polsce.
Wnętrze świątyni ozdobione jest wieloma, bardzo cennymi dziełami sztuki, m.in. obrazami, rzeźbami, stiukami, nagrobkami, epitafiami i sarkofagami pochodzącymi z różnych okresów i wykonanymi w różnych stylach.
Od zachodniej strony katedry piętrzą się 2 wieże: wyższa Zegarowa oraz niższa Wikaryjska, zwana też wieżą Srebrnych Dzwonów. Najsłynniejszą jest wieża Zygmuntowska znajdująca się z północnej strony świątyni. To w niej właśnie, w 1521 r. zawisł największy w Polsce, ważący 11 ton, ufundowany przez króla Zygmunta I Starego dzwon Zygmunt odlany przez ludwisarza Hansa Behama z Norymbergi.
Tekst: Sandra Nejranowska-Białka
